Een tafel vol smaak, geschiedenis en gastvrijheid
A table full of flavour, history and hospitality
Georgisch eten is meer dan voeding — het is een uitnodiging. Aan een Georgische tafel worden gerechten gedeeld, glazen geheven en verhalen verteld. Elke hap vertelt iets over het land, zijn mensen en zijn eeuwenlange tradities. Van de gesmolten kaas van khachapuri tot de kruidenrijke sappen van khinkali — Georgische keuken laat niemand onbewogen.
Georgian food is more than nourishment — it is an invitation. At a Georgian table, dishes are shared, glasses raised and stories told. Every bite says something about the country, its people and its centuries-old traditions. From the melted cheese of khachapuri to the herby juices of khinkali — Georgian cuisine leaves no one unmoved.
Het nationale gerecht bij uitstek. Een zacht brood gevuld met gesmolten kaas — en in de Adjarische variant ook met een eidooier en boter. Warm, troostend en onweerstaanbaar.
The national dish par excellence. A soft bread filled with melted cheese — and in the Adjarian version also with an egg yolk and butter. Warm, comforting and irresistible.
Gevulde deegknoedels met een bouillon van gekruid vlees binnenin. Je bijt voorzichtig een gaatje, drinkt de bouillon en eet daarna de rest. De gedraaide knoop bovenin eet je traditiegetrouw niet op.
Filled dough dumplings with a broth of seasoned meat inside. You carefully bite a small hole, drink the broth and then eat the rest. By tradition, the twisted knot at the top is left uneaten.
Een hartige stoof van rode bonen, kruiden en walnoten. Eenvoudig, voedzaam en diep van smaak. Lobio is het troosteten van Georgië — geserveerd in een kleine kleikommetje met mchadi-maïsbrood.
A hearty stew of red beans, herbs and walnuts. Simple, nourishing and deep in flavour. Lobio is Georgia's comfort food — served in a small clay pot alongside mchadi cornbread.
Walnoten of hazelnoten worden aan een draad geregen en meerdere malen in ingedikte druivensap (tatara) gedompeld. Het resultaat is een kleurrijke, zoete snoep die in elk Georgisch marktkraam hangt — en ook wel het Georgische Snickers wordt genoemd.
Walnuts or hazelnuts are threaded on a string and dipped several times in thickened grape juice (tatara). The result is a colourful, sweet treat hanging in every Georgian market stall — sometimes called Georgia's Snickers.
Geroosterde plakjes aubergine gevuld met een pasta van walnoten, knoflook en kruiden — opgerold en bestrooid met granaatappelpitten. Een verfijnd, vegetarisch hapje dat de rijkdom van de Georgische kruidenkeuken laat zien.
Roasted aubergine slices filled with a paste of walnuts, garlic and spices — rolled up and sprinkled with pomegranate seeds. A refined vegetarian bite that showcases the richness of Georgian herb cuisine.
Gekookte groenten — vaak spinazie, rode biet of bonen — fijngehakt en gemengd met walnoten, knoflook en kruiden. Gevormd tot kleine ronde balletjes, gegarneerd met granaatappelpitten. Zowel smaak- als kleurenpalet van Georgië in één hapje.
Cooked vegetables — often spinach, beetroot or beans — finely chopped and mixed with walnuts, garlic and herbs. Shaped into small round balls, garnished with pomegranate seeds. The flavour and colour palette of Georgia in a single bite.
Gekookte kip in een rijke, roomachtige walnootsaus gekruid met koriander, knoflook en Georgische specerijen. Een feestgerecht dat ook koud heerlijk smaakt — klassiek geserveerd op de supra-tafel.
Boiled chicken in a rich, creamy walnut sauce seasoned with coriander, garlic and Georgian spices. A celebratory dish that tastes wonderful cold too — classically served at the supra table.
Georgië geldt als de bakermat van de wijnbouw. Archeologisch bewijs toont aan dat mensen hier al 8.000 jaar geleden druiven fermenteerden — ver voor Griekenland of Rome. Met meer dan 500 inheemse druivenrassen is Georgië niet zomaar een wijnland; het is het oorspronkelijke wijnland.
Georgia is considered the cradle of wine. Archaeological evidence shows that people here fermented grapes 8,000 years ago — long before Greece or Rome. With more than 500 indigenous grape varieties, Georgia is not just a wine country; it is the original wine country.
De traditionele Georgische manier van wijn maken is uniek in de wereld. Druiven worden vergist in enorme aardewerken kruiken — qvevri — die tot de nek in de aarde zijn ingegraven. Gedurende vijf tot zes maanden fermenteert de wijn samen met schillen, pitten en steeltjes, wat resulteert in een amberkleurige wijn van grote diepgang. In 2013 erkende UNESCO deze qvevri-methode als Immaterieel Cultureel Erfgoed.
The traditional Georgian method of making wine is unique in the world. Grapes are fermented in enormous clay vessels — qvevri — buried up to the neck in the earth. For five to six months the wine ferments together with skins, seeds and stems, resulting in an amber-coloured wine of great depth. In 2013, UNESCO recognised this qvevri method as Intangible Cultural Heritage.
UNESCO Immaterieel Cultureel Erfgoed · Ingeschreven 2013
UNESCO Intangible Cultural Heritage · Inscribed 2013
Eten in Georgië is een sociale aangelegenheid. De supra — de Georgische feestmaaltijd — is niet zomaar een diner. Het is een ritueel waarbij de gastvrouw urenlang kookt, de tafel bezwijkt onder de gerechten en de tamada (tafelmeester) toasten uitspreekt op gezondheid, vriendschap en het mooie in het leven.
Eating in Georgia is a social affair. The supra — the Georgian feast — is no ordinary dinner. It is a ritual in which the host cooks for hours, the table groans under the weight of dishes and the tamada (toastmaster) raises toasts to health, friendship and the beauty of life.
Een supra begint met een toast. Dan volgen de gerechten in golven — koud en warm, hartig en zoet, tot niemand meer kan. En toch schenkt de tamada nog eens in.
A supra begins with a toast. Then dishes arrive in waves — cold and warm, savoury and sweet, until nobody can eat another bite. Yet the tamada pours once more.
Meer over tradities → More about traditions →